Menu

Wereldmuseum

Beoordeling
[starratingmulti id="1" element_stars="heren-dineren"]

De Nederlandse Michelinsterren voor 2016 zijn inmiddels op 7 december j.l. weer verdeeld en vele ogen waren gericht op het restaurant van het Rijksmuseum te Amsterdam, RIJKS, waar superchef Joris Bijdendijk furore maakt. Helaas is het dit jaar (nog) niet zo ver, maar mocht je als fanatiek kunstliefhebber toch een officieel sterrenlunch of -diner willen genieten in combinatie met wat culturele activiteiten, dan kan je al enkele jaren terecht in het Wereldmuseum van Rotterdam. Heer A streek er eind mei van vorig jaar samen met Mevrouw K neer, om zich te verdiepen in Indonesische schatten en uiteraard de kunst op het bord.

Bij aankomst in het museum wordt ons smulpapenpaar keurig opgevangen en allervriendelijkst naar tafel begeleid door gastvrouw en restaurantmanager Ingrid Buikema. De zaak heeft ondanks het strakke uiterlijk, met klassiek visgraatparket, zwarte meubels, wit linnen en opvallende cognac-gekleurde leren zetels, een warme uitstraling. Het is lekker druk met zowel overduidelijk zakelijk bezoek, als mensen die voordat ze de kunstschatten gaan bekijken nog even ontspannen een vorkje prikken.

‘Ik zit als een koningin,’ kirt Mevrouw K, verlekkerd kijkend naar hoe sommelier Robbert Nijenhuis een niet alledaags aperitief inschenkt: een bruisende sekt uit Duitsland; heerlijk droog!
‘En ik als een koning,’ bromt Heer A uiterst tevreden knabbelend van de hapjes die bij de bubbels worden geserveerd.
‘Dat komt goed uit,’ knipoogt de sommelier,’ want onze tentoonstelling toont de rijkdom van de vroegere heersers van de Gordel van Smaragd. We zullen u naast deze koninklijke tentoonstelling, ook zeker een koninklijke lunch serveren!’

Kortom, het team van het Wereldmuseum legt de lat met veel zelfvertrouwen hoog neer en dat merk je aan alles: de vlotte service, de juiste inschatting van, en inspeling op, wat de gast verwacht en dat alles met een olijke glimlach. Maar wat is de kwaliteit van het eten?  Tja… die is gewoon verbluffend goed.

De delicate amuse met schelvis, wortel, gember, vlierbloesem en roze peper is een mooi opstapje naar de eerste gang: feestje van makreel ceviche en tartaar met bereidingen van komkommer en een krokant gebakken langoustine. Heerlijk friszuur met een perfect loopje naar het zoetige van de langoustine. Daarna volgt een zeer smakelijk hoofdgerecht van rogvleugel met een jus van hoender en een begeleiding van asperge, tuinboon en aardappel. De opbouw tussen de gangen is gewoon perfect en de gerechten op zichzelf zijn smaakvol en niet te zwaar. Dit geldt ook voor het dessert, waarbij chocolade, framboos en rooibos de hoofdrol spelen; alleen al voor dit verrukkelijke nagerecht komen we graag nog eens terug.

Ietwat wiebelig van de wijn struinen Heer A en Mevrouw K na het koffieservies, met hulp van de gastvrouw, richting het museum.
‘Veel plezier met de tentoonstelling,’ lacht ze ons tipsy stel vriendelijk en wellicht ietwat bezorgd toe.
‘Is de koninklijke slaapkamer daar ook een onderdeel van?’ vraagt Heer A hoopvol. ‘Want die weet ik op dit moment wel op waarde te waarderen.’
‘Hou je toch es in,’ hikt Mevrouw K verontschuldigend richting haar wederhelft.
‘Geniet,’ wuift een grijnzende mevrouw Buikema wijselijk zwijgend naar ons paar, die vrolijk kibbelend verdwijnen in het museum.

Conclusie: Chef Severein, gastvrouw Buikema en sommelier Nijenhuis zijn een gouden trio: sfeer, service en het eten zijn tiptop in order. Een extra pluim verdient de wijn. Het Wereldmuseum heeft niet voor niets de Gault Millau “Wijnkaart van het Jaar” prijs voor 2016 gewonnen. De wijnkeuzes zijn spannend, zoals bijvoorbeeld de opvallende sekt als aperitief en een uitermate onkarakteristieke volvette chardonnay uit de Languedoc. Hier gaan we snel weer langskomen… de reservering is stiekem al gemaakt!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someone