Menu

Sense Restaurant

Beoordeling
[starratingmulti id="1" element_stars="heren-dineren"]

Vlak voor de carnavalstijd reizen Heer A en Mevrouw K af naar de hoofdstad van de provincie Noord-Brabant. ’s Hertogenbosch wordt dit keer de plek om hun jubileum als koppel te vieren en dus mag er worden uitgepakt. Restaurant Sense van patron-cuisinier Dennis Middeldorp is de plek waar ze aan tafel gaan. Zal deze toko in de smaak vallen bij ons jubilerende smulpapenpaar?

De zaak zit al helemaal vol als onze lekkerbekken het restaurant, dat zich tegenover het Noord-Brabantse Museum bevindt, binnenlopen. Sfeervolle verlichting, moderne kunst, strak linnen en een open keuken waar je doorheen loopt richting toilet, typeren een gezellig etablissement waar het personeel glimlachend van tafel naar tafel danst. Ook chef Middeldorp komt geregeld aan tafel om gerechten toe te lichten en om te peilen of alles de gasten belieft. Het is al snel duidelijk dat gastvrijheid hier erg hoog in het vaandel staat; top!

‘We hebben vandaag nog helemaal geen Bossche bol gehad,’ slurpt Mevrouw K van haar champagne.
‘Ja, eentje van Jan de Groot,’ meimert Heer A. ‘Die zijn zo groot dat je ze met mes en vork moet eten.’
‘Misschien staat er wel zoiets op het menu vanavond,’ lacht Mevrouw K.
‘Waarschijnlijk iets veel beters,’ glundert Heer A genoegelijk, en daar slaat hij meteen de spijker op de kop.

Het begint meteen al met de amuses: hoorntjes gevuld met geitenkaas en een kern van kweepeer, plus een fantastische roulleau van gevogelte met aardappel, ui en dragon. De smaken knallen van voor naar achter door de mond, zonder duidelijke overheersing van één van de elementen van het gerechtje; balans is hier het sleutelwoord.

‘Zo dan,’ grijnst Heer A.
‘En dan hebben we de eerste gang nog niet eens gehad,’ lacht Mevrouw K. ‘Hoezo zijn amuses en gangen volgens de nieuwe restauranttrends niet meer van deze tijd? Dit is heel erg van deze tijd en ik wil meer!’

En meer krijgen ze en wel in de vorm van de eerste gang, waar een tartaar van zwaardvis begeleid wordt door een fris garnituur van knolselderij en peterselie. Een krokantje van macadamia zorgt voor de bite. Na dit overheerlijke lichte begin, volgt een zwaardere gang van kabeljauw, paling en beurre noisette. Bataat, olijf en prei maken het gerecht helemaal af. Klein puntje van kritiek is wellicht de portionering, want door de volle smaken zou een iets kleinere portie beter zijn. Maar die smaken, allemachtig, die smaken. De derde gang is de laatste visgang, waar coquilles met zeewier en elementen van schaaldier worden bijgestaan door een canneloni van ossenworst met een vulling van langoustine. Inventief, prachtig om te zien en wederom fantastisch lekker.

Ook de witte wijnen die bij de schotels worden geschonken zijn van hoog niveau: Pojer & Sandri, Vigne Palai, Muller-Thurgau, Trentino (2013) uit Italië, een Franse Chateau Laffite-Teston, Cuvee Ericka, Pacherenc-du-vic-bilh (2013) en een Zuid-Afrikaanse Rijk’s  Touch of oak, Chenin Blanc, Coastal Region Vineyards (2011).

‘Ik geloof dat ik die Bossche bol maar oversla vanavond,’ zegt Heer A met een blik op de open keuken. ‘Ik wil meer gerechten van de chef!’
‘En een kaasplankje?’ vraagt Mevrouw K met een knipoog.
‘De kaaskar staat daar in de hoek al op je te wachten,’ glundert Heer A.

De vleesgangen tonen wederom de inventiviteit van de chef. Hoewel het echt overheerlijke Iberico varkentje nog wel vrij klassiek is, met begeleiding van krokant spek, paddestoelen, aardappel en zuurkool, gaat chef Middeldorp helemaal los met zijn runderlende in eigen jus met rendang, palmhart, koolraap dadel en kimchi. Een mix van aziatische gerechten vormen een origineel gastronomisch hoogtepunt. Hoedje af! Ook de rode wijn, een Bodega Leyda, Single Vineyard Talhuen, Carmenere, Colchagua Valley (2011) uit Chili moeten we met naam en toenaam noemen. Knaller!

Uiteraard worden er door onze bourgondiërs ook wat kazen uitgezocht van de kar; ze zijn nu eenmaal in Brabant. En dan komt de grote verrassing, want de sommelier schenkt er een Pineau de Charentes bij. Dat zouden meer restaurants moeten doen, want dit krenterige drankje, dat bestaat uit door cognac versterkte most (onvergist druivensap), gaat perfect samen met kaas. Sommeliers… ga dit drankje alstublieft opnemen in uw assortiment. Het krentenbroodje met pruim, honing en pistachekruim zorgt voor een optimale kaaservaring.

De avond wordt afgesloten door een prachtig opgemaakt, mierzoet chocoladetaartje met kriekbier en amarene kersen; alleen voor de echte zoetekauw. Hier schiet de chef, wat betreft ons koppel, iets uit de bocht. Een zuurtje of een iets meer koekachtig element zou het geheel wat beter tot zijn recht doen komen. Ook omdat de erbij geschonken Banyuls alleen maar extra toevoegt aan de zoetigheid. Maar de bordjes gaan wel stiekem helemaal leeg; mierenneuken is een vak.

‘Wat een fantastisch diner,’ zegt Mevrouw K snoepend van de friandises.
‘Hier gaan we terugkomen,’ slaat Heer A zachtjes met zijn vuist op tafel, waarna het koffieservies licht rinkelt.
‘We moeten zowiezo nog een keer naar Den Bosch,’ lacht Mevrouw K.
‘Waarom dan nog meer?’ vraagt Heer A verbaasd.
‘Nou… voor die Bossche bollen van Jan de Groot!’

Conclusie: Chef Dennis Middeldorp geeft zijn gasten een grootse ervaring in gastvrijheid en smaak. De gerechten en de wijnen zijn origineel, de bediening correct en de betrokkenheid van de chef bij zijn gasten is een voorbeeld voor de horeca van het hogere segment. Er wordt hier daadwerkelijk naar de klant geluisterd en dan is daarnaast de rekening ook nog eens heel schappelijk. Verbeterpuntjes? De timing kan net iets beter (zat soms wel erg weinig tijd tussen de gangen) en bij een enkel gerecht waren de porties iets te groot, maar zoals eerder al vermeld… mierengeneuk. Als de chef deze punten aanpakt is the sky the limit! Zeker één van de beste restaurants van Brabant. Wablieft? Eén van de beste restaurants van Nederland!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someone