Menu

Fitzgerald

Beoordeling
[starratingmulti id="1" element_stars="heren-dineren"]

De Rotterdamse schrijver Ernest van der Kwast heeft de naam van restaurant Fitzgerald aangedragen, omdat hij vindt dat er met dit etablissement van Wereldmuseum-veteranen Danny Gonzalez (gastheer/sommelier) en Remco Kuijpers (chefkok) een vleugje romantiek aan de stad kan worden gegeven. De naam Fitzgerald verwijst naar F. Scott Fitzgerald, één van de grote Amerikaanse schrijvers van de 20ste eeuw, die o.a. het boek The Great Gatsby heeft geschreven en bekend is van de quote: ‘Too much of anything is bad, but too much Champagne is just right.’ De Heren waarderen dit soort romantiek uiteraard hartstondig en stappen daarom, op een mooie lentedag in 2015, de op dat moment nèt geopende zaak binnen voor een goed glas wijn en een lekker bord eten.

Terwijl hotelgasten van het Citizen M, dat zich tegenover het restaurant bevindt, richting station Blaak lopen, struinen onze Heren door de glazen deuren het azuurblauwe, culinaire bolwerk van de altijd enthousiaste Gonzalez binnen. De zaak is strak ingericht met visgraat parket, eigentijdse meubels en een fantastische bar.

‘Het eerste wauw-momentje hebben we al te pakken,’ fluistert Heer Z als ze door de, in een prachtig donkerblauw pak gestoken, gastheer naar tafel worden begeleid.
‘Wat een kleur, wat een inrichting… BAM!’ bevestigt Heer A. ‘Nu maar hopen dat het op het bord en in het glas net zo knalt. Oh kijk, ze zijn nog met het terras bezig.’
‘Van de zomer dus lekker buiten zitten,’ glundert Heer Z. ‘Een oase van rust op wellicht wel de drukste plek van Rotterdam. Slim!’

This Side of Paradise is een ander boek van de schrijver waar de zaak naar is vernoemd en die titel blijkt passend bij de toko, want onze Heren wanen zich echt in een soort gastronomisch walhalla. De smaken op het bord zijn puur en de schotels zijn opgebouwd uit slechts drie of vier elementen die in perfecte harmonie een verhoogde smaakbeleving opleveren. De wijnen die daarbij geschonken worden zijn daarnaast ook nog eens buitengewoon, zoals bijvoorbeeld een bijzondere zwavelachtige witte wijn van de Canarische eilanden.

‘Kokkels,’ grijnst Heer A.
‘Die rode poon met inktvis,’ zucht Heer Z tevree.
‘Oef, dat kabeljauwtje met asperge,’ smakt Heer A lustig.
‘Tonijn met bloemkool en passievrucht,’ kirt Heer Z onmannelijk.
‘Zwezerik met pompoen en amandelen!’ zingen beide Heren in koor.

De gerechten van de eerste vier gangen zijn allemaal spannend en smakelijk. Het hoofdgerecht van Black Angus steak is dan wel niet heel uitzonderlijk, maar wel erg goed uitgevoerd en het dessert met griesmeel, rabarber, sinaasappel en kamille-ijs is om te jodelen zo lekker. En dan te bedenken dat de zaak op dat moment pas open is. Erg goed gedaan en de chef heeft zeker een eigen signature neergezet.

‘Ik zie mezelf hier van de zomer wel met een glaasje prik op het terras zitten,’ glundert Heer A, nippend van zijn cognac.
‘Waarvan akte,’ lacht Heer Z. ‘Of wat dacht je van wat knabbelen met een goeie pils aan die giga-bar?’
‘Veelzijdige zaak,’ zeggen beide Heren op hetzelfde moment.
‘Alleen mis ik nog de romantiek,’ knort Heer A.
‘Volgende keer dan toch de dames maar meenemen?’ vraagt Heer Z.
‘Hebben ze hier kaas?’ antwoordt Heer A bezorgd.
‘Jazeker,’ glimlacht Heer Z.
‘Too much of anything is bad, but too much cheese is just right!’ bulderen beide Heren, de bediening vriendelijk wenkend om de rekening.

Conclusie: Gonzales en Kuijpers (waar is Richard de Jong gebleven?) zetten een eigentijdse zaak neer met een krachtige uitstraling, zowel in het interieur, als op het bord en in het glas, met ook zeer ruime keuzes. De smaken zijn al even aanwezig als het azuurblauw van de muren; BAM! Zijn er nog verbeterpunten? De bediening lijkt nogal gespannen en ook de timing tussen de gerechten is niet helemaal je-van-het; ook het prijskaartje is uiteindelijk flink. Maar met zo’n gloednieuwe zaak moet je de eerste paar weken zien als de try-out van een gevestigde cabaretier: de grappen zijn wellicht nog niet helemaal klaar, maar iedereen ligt uiteindelijk wel in een deuk. En zo is het ook bij Fitzgerald, er zijn wellicht wat kleine kinderziekten, maar het is er wel goed toeven. Uiteindelijk heeft het team afgelopen november toch 15 punten Gault Millau gescoord; die kleine onvolkomenheden zullen inmiddels dus wel gefixt zijn! Gewoon reserveren en gaan genieten mensen.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someone